Mijn Motto - nieuw

Mijn motto.

Mijn motto is ‘maak gewoon bijzonder’. De fascinatie voor het gewone bijzonder maken is ontstaan in mijn zoektocht naar wat mensen nodig hebben om zich gastvrij ontvangen te voelen. Daaruit kwam naar voren dat het bij gastvrijheid echt niet altijd gaat om het overtreffen van verwachtingen en de wauw-factor bereiken. Gastvrij ontvangen voelen zit juist in het persoons- en momentafhankelijk aandacht geven aan alledaagse dingen. Voor jou zijn dat vanzelfsprekendheden, maar voor een ander kunnen die uitzonderlijk zijn (leuk, frustrerend, formeel of onbekend), omdat ze er weinig mee te maken hebben. Door daar aandacht aan te besteden, maak je het positieve verschil bij de ander.

Je herkent het misschien wel dat een voor jouw alledaags ding bij iemand anders een reactie oproept van verbazing, spanning of verwarring. Bijvoorbeeld online geïnterviewd worden. Daar waar sprekers offline regelmatig op het podium een monoloog afsteken, hoeft het niet zo te zijn dat ze net zo comfortabel zijn bij online geïnterviewd worden over hetzelfde onderwerp. Voor mij is online interviewen wel een comfortabele bezigheid. Als ik geen aandacht heb voor het verschil in beleving van zo’n gebeurtenis, ‘level’ ik ook minder met de ander. Heb ik er wel oog voor en verplaats ik mij in de beleving van de ander, verbijzonder ik vanzelf het voor mij vanzelfsprekende. Door persoons- en momentafhankelijk te geven wat de ander nodig heeft. Bijvoorbeeld door de spreker van te voren te bellen en samen door te spreken waar op te letten in het geven van antwoorden en hoe de spreker het beste zijn camera kan zetten. Door het managen van de verwachtingen neemt de spreker meer ontspannen deel aan het interview. Wat voor een ieder ten gunste is; voor de spreker, de luisteraar en voor mij.

Doorleef ieder moment nuttig en waardevol. Hoe gewoon het ook lijkt, het is altijd een bijzonder moment. Heb daar bijzondere aandacht voor. De ander is jou daar dankbaar voor en dat versterkt het contact tussen jullie.

Wil je meer lezen over mijn motto. Bijvoorbeeld waarom je bedrijfsblindheid en aannames op zij moet zetten om het gewone bijzonder te maken? Of waarom automatismen de grote vijand zijn van dit motto? En hoe je met nudging ook het gewone voor de ander bijzonder maakt? Dit en meer lees je in mijn blogs.